de oude man

de oude man loopt
mompelend
door de straten

dat hij iets verloren is

honderd eeuwen
scharen zich
om het jongste geslacht

een vrouw zoekt
haar kind
een man zoekt
zijn leven

de oude man zoekt
naar dat ene woord
dat alles waar maakt

het ene woord is een deur
die open gaat
zoals een ander woord
die weer kan sluiten

de woorden zijn te machtig
en daardoor bijna machteloos

er wordt teveel gezegd
teveel
om op te noemen
teveel
om naar te luisteren
teveel
om naast je neer te leggen

over de vlakte
klinkt de echo
van dat woord

lege gezichten
staren
uit de zaal
op het toneel
is niets

er is niets aan de hand
zegt de oude man
en neemt het meisje
bij de hand
langs het strand
kijk! zegt hij
in het zand
de sterren
als  de zon komt
vallen ze in zee
en spoelen hier aan. Zie je?

zelf ziet hij niets
en kan het niet benoemen

ze klappen,
denkt hij
zeker
niet voor mij

het licht gaat aan

terwijl hij rustig verder leest
denkt hij
er is nog niets verloren
zoals ik nu ben
ben ik ook geboren
en er is waarschijnlijk
nooit iets
aan de hand geweest

leepvogel, 1999

Geen opmerkingen:

Een reactie posten